Installation guide (Türkçe) - ArchWiki

Jump to content

# Installation guide (Türkçe)

From ArchWiki
Çeviri Durumu: Bu makale, Installation guide makalesinin çevirisidir. Son çeviri tarihi (yıl-ay-gün şeklinde): 2026-04-30. Eğer makalenin İngilizce sürümünde değişiklik yapılmış ise çevirinin senkronize edilmesine yardımcı olabilirsiniz. Çevrilmiş tüm makelelere buradan erişebilirsiniz.

Bu belge, Arch Linux'u resmî kurulum kalıbı ile, tercih ettiğiniz kurulum aracını kullanarak yüklemenize yardımcı olacak bir rehberdir. Kurulum ortamı canlı sistem şeklindedir ve canlı sisteme erişebilmek için kurulum aracını cihazınıza bağlayıp, cihazınızı bu ortamda önyüklemeniz gerekmektedir. Canlı sistem, Arch Linux'u erişilebilirlik ayarları ile kurma sayfasında açıklandığı üzere erişilebilirlik seçenekleri sunmaktadır. Başkaca kurulum yöntemleri için Kategori: Yükleme süreci sayfasına göz atın.

Kurulumdan önce SSS sayfasına bakmanız tavsiye edilir. Bu dokümanda kullanılan ortak standartlar hakkında bilgi edinmek için Yardım:Okuma yönergeleri sayfasını ziyaret edebilirsiniz. Bilhassa `italik` biçimde yazılmış yer tutucular, kullanıcı tarafından elle değiştirilmelidir.

Rehber kısa tutulmuştur ve talimatları bölüm başında belirtilen sırayla takip etmeniz tavsiye edilir. Daha ayrıntılı yönergeler için ilgili ArchWiki makalelerine ve çeşitli programların kullanım kılavuzlarına (man page) göz atabilir, etkileşimli yardım için IRC kanalı (İngilizce) ve forumlardan (İngilizce) yararlanabilirsiniz.

Arch Linux, x86_64 uyumlu, 512 MiB belleğe sahip her cihazda çalışabilmelidir ancak canlı sistemi önyükleyebilmek için daha fazla belleğe ihtiyaç duyulur.[1] Temel bir kurulum diskte 2 GiB'dan az yer kaplamalıdır. Kurulum, uzak depolardan paketler indirmeyi gerektireceği için bu süreçte internet bağlantınızın olduğu varsayılır.

## Kurulum öncesi

### Kurulum kalıbı edinme

Download sayfasından, önyüklemeyi nasıl yapmak istediğinize göre ISO dosyasını veya Netboot kalıbını edinin. Ayrıca aynı sayfadan ilgili PGP imzasını da edinmeyi unutmayın, bir sonraki aşamada bu imzaya ihtiyacınız olacaktır.

### İmzayı doğrulama

İndirdiğiniz kalıbı kullanmadan önce doğrulamanız tavsiye edilir. Özellikle zararlı kalıplar sunacak şekilde müdahale edilme tehlikesi barındıran HTTP yansımalarından indirilen dosyaları kullanmadan önce imza doğrulamak önemlidir.

https://archlinux.org/download/#checksums sayfasından ISO PGP signature dosyasını, ISO'nun bulunduğu dizine indirin ve ilgili sayfadaki yönergeleri takip ederek doğrulayın.

Veya süregelen bir Arch Linux kurulumundayken şu komutu çalıştırın:

    $ pacman-key -v archlinux-sürüm-x86_64.iso.sig

Not

- İmzanın kendisi archlinux.org yerine yansıma bir siteden indirilmişse kötü amaçlarla değiştirilmiş olabilir. Bu durumda imzayı çözmek için kullanılan kamusal anahtarın (public key) başka güvenilir bir anahtar tarafından imzalandığına emin olun. `gpg` komutu kamusal anahtar parmak izinin çıktısını verecektir.
- İmzanın geçerliliğini onaylamanın bir başka yolu ise kamusal anahtar parmak izi ile Arch Linux geliştiricilerinden ISO'yu imzalayan kişinin anahtar parmak izinin aynı olduğunu doğrulamaktır. Kamusal anahtar işlemi hakkında daha fazla bilgi edinmek için Wikipedia:tr:Açık anahtarlı şifreleme makalesine göz atın.

### Kurulum diski hazırlama

ISO dosyası hedef cihaza bir USB disk, optik disk veya ağ üzerinden PXE ile sağlanabilir: ilgili makaleleri takip edip tercih ettiğiniz ISO ile kendinize bir kurulum diski hazırlayabilirsiniz.

Netboot kalıbı için Netboot#Boot from a USB flash drive makalesini takip edin ve UEFI olarak önyüklenebilir bir USB disk hazırlayın.

### Canlı ortamda önyükleme

Not Arch Linux kurulum kalıpları Secure Boot'u desteklemez. Kurulum ortamında önyükleyebilmek için Secure Boot'u devre dışı bırakmanız gerekir. Eğer isterseniz kurulumdan sonra Secure Boot'u tekrar aktif hâle getirebilirsiniz.

1. BIOS/UEFI üzerinden Arch Linux kurulum ortamını barındıran önyükleme aygıtını seçin. Önyükleme menüsüne genellikle POST safhasında, açılış ekranında belirtilen tuşa (Örneğin F2 veya Del) basarak ulaşılabilir. Detaylar için anakartınızın kullanım kılavuzuna başvurun.
2. Kurulumun önyükleme menüsü açıldığında,
   - Eğer ISO'yu kullanıyorsanız, Arch Linux kurulum ortamını seçin ve `Enter`'a tıklayıp ana kurulum ortamına girin.
   - Eğer Netboot kalıbını kullanıyorsanız, Mirror bölümünden coğrafi anlamda yakın bir yansıma seçin, ardından Boot Arch Linux'u seçin ve `Enter`'a tıklayın.
     İpucu
     - ISO, UEFI modunda iken systemd-boot, BIOS modunda iken syslinux kullanır. Önyükleme parametrelerini girmek için sırasıyla `e` veya `Tab` tuşlarını kullanın, parametrelerin listesi için /usr/share/doc/mkinitcpio-archiso/README.bootparams dosyasına bakın. Netboot kalıbı iPXE kullanır ve önyükleme parametreleri Boot options menüsünden belirlenebilir.
     - Elle tanımlanan önyükleme parametrelerine verilebilecek en yaygın örnek yazı tipi boyutudur. HiDPI ekranlarda (sistem tarafından algılanmadığında) okunabilirlik için `fbcon=font:TER16x32` parametresini kullanmak yardımcı olabilir. Ayrıntılı açıklama için HiDPI#Linux console (tty) sayfasına bakın.
3. Bu adımların sonunda ilk sanal uçbirim ekranına tam yetkili kullanıcı olarak giriş yapmış olacaksınız ve sizi Zsh kabuğu karşılayacak.

Farklı bir uçbirime geçmek için—örneğin, bu rehberi kurulum süresince Lynx'te görüntülemek için—`Alt+yön tuşu` kısayolunu kullanın. Yapılandırma dosyalarını düzenlemek için, mcedit(1), nano ve vim kullanılabilir durumdadır. Kurulum ortamına dahil edilmiş paketlerin listesi için packages.x86_64 sayfasına bakın.

### Konsol klavye düzenini ve yazı tipini ayarlama

Varsayılan uçbirim klavye düzeni İngilizce (ABD)'dir. Kullanılabilir düzenler şu komut ile listelenebilir:

    # localectl list-keymaps

Düzeni değiştirmek için loadkeys(1) komutuna uçbirim klavye düzeni ismini girin. Örneğin, Türkçe Q klavye düzenine ayarlamak için:

    # loadkeys trq

Veya Türkçe F klavye için:

    # loadkeys trf

Uçbirim yazı tipleri `/usr/share/kbd/consolefonts/` dizininde bulunur, tercih ettiğiniz yazı tipine ayarlamak için setfont(8) komutunu kullanabilirsiniz, yazı tipini dosya dizinini ve uzantısını dahil etmeden girmeniz gerekmektedir. Örneğin HiDPI ekranlara uygun en büyük yazı tiplerinden birini kullanmak için şu komutu çalıştırın:

    # setfont ter-132b

### Önyükleme modunu doğrulama

Hangi önyükleme modunda olduğunuzu öğrenmek için UEFI bit genişliğini kontrol edin:

    # cat /sys/firmware/efi/fw_platform_size

- Eğer komut `64` şeklinde çıktı veriyorsa sistem, UEFI modunda ve 64-bit x64 UEFI'ye sahip demektir.
- Eğer komut `32` şeklinde çıktı veriyorsa sistem UEFI modunda ve 32-bit IA32 UEFI'ye sahip demektir, bu mod desteklenmektedir ancak önyükleyici olarak karma önyükleme modunu destekleyen bir önyükleyici seçmenizi gerektirir.
- Eğer komut çalıştırıldığında `No such file or directory` çıktısı alıyorsanız, sistem BIOS veya CSM modunda önyüklenmiş olabilir.

Eğer sistem istediğiniz modda (UEFI veya BIOS) önyüklenmemiş ise anakartınızın kullanım kılavuzuna başvurun.

### İnternete bağlanma

Canlı ortamda bir internet bağlantısı sağlamak için şu adımları takip edin:

1. Kullanacağınız ağ arayüzünün listelenmiş ve etkin olduğunu doğrulayın, örneğin ip-link(8) aracılığıyla:

       # ip link

2. Kablosuz ağa veya WAN'a bağlanmadan önce ilgili kartın rfkill ile bloke edilmediğinden emin olun.
3. Ağa bağlanın:
   - Ethernet—kabloyu takın.
   - Wi-Fi—iwctl'yi kullanarak kablosuz ağa bağlanın.
   - Mobil genişbant modemi—mmcli'yi kullanarak mobil ağa bağlanın.
4. Ağ bağlantınızı yapılandırın:
   - DHCP: (systemd-networkd ve systemd-resolved tarafından sağlanan) dinamik IP adresi ve DNS sunucusu atamaları; ethernet, WLAN ve WWAN ağ arayüzleri için hiçbir ayarlamaya gerek duymadan çalışıyor olmalıdır.
   - Statik IP adresi: Network configuration#Static IP address sayfasını takip edin.
5. Bağlantınızı test etmek için ping komutunu kullanabilirsiniz:

       # ping ping.archlinux.org

Not Kurulum kalıbında systemd-networkd, systemd-resolved, iwd ve ModemManager önceden yapılandırılmış hâldedir ancak sistemi kurduğunuzda yapılandırmaları kendiniz yapmanız gerekecektir

### Sistem saatini güncelleme

Canlı sistem, paket imza doğrulama hatalarını ve TLS sertifika hatalarını önlemek için saatin doğru olmasına ihtiyaç duymaktadır. systemd-timesyncd servisi, canlı ortamda varsayılan olarak açıktır ve internet bağlantısı sağladığınız andan itibaren sistem zamanını otomatik olarak senkronize edecektir.

timedatectl(1) kullanarak sistem saatinin senkronize olduğunu temin edin:

    # timedatectl

### Disk bölümlendirmesi

Diskler, canlı sistem tarafından algılandıktan sonra; `/dev/sda`, `/dev/nvme0n1` veya `/dev/mmcblk0` gibi bir blok aygıta atanır. Bu cihazları tanımlayabilmek için, lsblk veya aşağıdaki fdisk komutunu kullanın.

    # fdisk -l

`rom`, `loop` veya `airootfs` şeklinde olan bölümler görmezden gelinebilir. `rpmb`, `boot0` ve `boot1` şeklinde biten `mmcblk*` cihazlar da aynı şeklide görmezden gelinebilir.

Not Eğer disk gözükmüyor ise disk denetleyicisinin RAID modunda olduğundan emin olun.
İpucu Bölümlendirme yapmadan önce NVMe disklerinizin ve Advanced Format sabit disklerirnizin en uygun mantıksal sektör boyutunu kullandığından emin olun.

Aşağıda belirtilen disk bölümleri seçtiğiniz herhangi bir blok aygıt için zorunlu bölümlerdir:

- Kök dizin için bir bölüm `/`.
- UEFI modda önyükleyebilmek için: bir EFI sistem bölümü.

fdisk benzeri bir bölümlendirme aracı kullanın. Örneğin:

    # fdisk /dev/bölümlendirilecek_disk

Not

- Riskli ve karmaşık dönüşümleri veya yeniden bölümlendirme işlemlerini önlemek için uzun vâdeli kullanıma uygun bir bölümlendirme şeması planlamaya zaman ayırın.
- LVM, sistem şifrelemesi veya RAID için yığın blok cihazı oluşturmak istiyorsanız bu aşamada yapmalısınız.
- Eğer önyükleyeceğiniz disk hâlihazırda bir EFI sistem bölümü barındırıyorsa yeni bir tane oluşturmayın ve bulunanı kullanın.
- Takas (swap) alanı, destekleyen dosya sistemlerinde takas dosyası şeklinde de ayarlanabilir. Alternatif olarak, disk üzerinde takastan tamamen kaçınabilir ve sistemi kurduktan sonra zram ile takas bölgesi ayarlayıp kullanabilirsiniz.

#### Örnek düzenler

UEFI ile GPT
Yükleme yapılan sistemdeki bağlantı noktası | Bölüm | Bölüm tipi | Önerilen boyut
--- | --- | --- | ---
`/boot`1 | `/dev/efi_sistem_bölümü` | EFI sistem bölümü | 1 GiB
`[SWAP]` | `/dev/takas_bölümü` | Linux swap | En az 4 GiB
`/` | `/dev/kök_bölümü` | Linux x86-64 kök dizini (/) | Cihazda geriye kalan tüm alan, en az 23-32 GiB arası olmalıdır

1. EFI bölümünü `/efi` gibi farklı bağlantı noktalarına da bağlayabilirsiniz. Ancak kullanacağınız önyükleyicinin sistem çekirdeğini ve initramfs imajlarını kök dizininden yükleyebilmesi gerekir.

MBR ile BIOS
Yükleme yapılan sistemdeki bağlantı noktası | Bölüm | Bölüm tipi | Önerilen boyut
--- | --- | --- | ---
`[SWAP]` | `/dev/takas_bölümü` | Linux swap | En az 4 GiB
`/` | `/dev/kök_bölümü` | Linux | Cihazda geriye kalan tüm alan, en az 23-32 GiB arası olmalıdır

Örnek bölümlendirme düzenlerini inceleyip nasıl bir düzen oluşturmanız gerektiği hakkında ipucu alabilirsiniz.

### Bölüm biçimlendirme

Bölümler oluşturulduktan sonra, oluşturulmuş her yeni bölüm uygun dosya sistemi ile biçimlendirilmelidir. Konu hakkında File systems#Create a file system sayfasında daha fazla detaya ulaşabilirsiniz.

Örneğin, `/dev/kök_bölümü` bölümünde Ext4 dosya sistemi oluşturmak için şu komutu çalıştırın:

    # mkfs.ext4 /dev/kök_bölümü

Eğer takas için bir bölüm oluşturmuşsanız mkswap(8) ile hazır hâle getirin:

    # mkswap /dev/takas_bölümü

Not Yığın blok cihazları için `/dev/*_bölümü` şeklinde belirtilen kısımları uygun blok cihaz yolu ile değiştirin

Eğer bir EFI sistem bölümü oluşturmuşsanız mkfs.fat(8) aracını kullanarak FAT32 şeklinde biçimlendirin.

Uyarı EFI bölümünü sadece bölümlendirme aşamasındayken oluşturmuşsanız biçimlendirin. Eğer diskte öncesinde hâlihazırda bir EFI sistem bölümü bulunuyordu ise, bu bölümü yeniden biçimlendirmek bilgisayarda bulunan diğer işletim sistemlerinin önyükleyicilerinin bozulması ile sonuçlanacaktır.

    # mkfs.fat -F 32 /dev/efi_sistem_bölümü

### Dosya sistemlerini bağlama

Kök dizinini `/mnt`'a bağlayın. Örneğin, kök disk bölümü `/dev/kök_bölümü` ise:

    # mount /dev/kök_bölümü /mnt

`/mnt` bölümünün altında geriye kalan bağlama noktalarını oluşturun ve ilgili bölümlere bağlayın. (`/boot` için `/mnt/boot` gibi)

İpucu mount(8) komutunu `--mkdir` ile çalıştırarak ilgili bağlantı noktasının bağlama sırasında oluşmasını sağlayabilirsiniz. Alternatif olarak mkdir(1) ile öncesinden bağlantı bölümünü oluşturabilirsiniz.

UEFI sistemler için, EFI sistem bölümünü bağlayın. Örneğin:

    # mount --mkdir /dev/efi_sistem_bölümü /mnt/boot

Eğer bir takas bölümü oluşturmuşsanız swapon(8) ile etkinleştirin:

    # swapon /dev/swap_bölümü

Rehberin sonraki aşamalarında genfstab(8), bağlanmış dosya sistemlerini ve takas alanını algılayacaktır.

## Kurulum

### Yansıma bağlantıları seçme

İndirilecek olan paketler yansıma sunuculardan indirilmelidir, bu sunucular `/etc/pacman.d/mirrorlist` dosyası tarafından belirlenir. Yansımanın bu dosya içerisindeki konumu ne kadar yukarıda ise, paket indirme sırasında bu yansımaya o kadar öncelik verilir.

Canlı sistemde tüm HTTPS yansımaları etkin hâldedir (yorum satırından çıkarılmıştır). En üstteki dünya geneli yansıması, çoğu kullanıcı için yeterince hızlıdır. Ancak yine de yansımaların yeterliliğinden emin değilseniz dosyayı inceleyebilirsiniz. Eğer yetersizlik söz konusu ise, dosyayı bahsedilen şekilde düzenleyip, coğrafi anlamda size en yakın yansımayı listenin en üstüne koyabilirsiniz, ancak diğer kriterlerin de göz önünde bulundurulması önemlidir. Alternatif olarak reflector kullanarak çeşitli kriterlere göre hazırlanmış bir yansıma dosyası oluşturabilirsiniz.

Bu yansımalar dosyası, sonrasında pacstrap ile yeni yükleyeceğiniz sisteme kopyalanacağı için doğru bir şekilde düzenlemek önemlidir.

### Temel paketleri yükleme

Canlı sisteme ait (`/etc/pacman.d/mirrorlist` dışında) hiçbir yapılandırma dosyası kurulacak olan sisteme aktarılmamaktadır. Tek zorunlu paket base paketidir, ancak canlı kurulumdaki paketlerin hepsini barındırmaz, bu sebeple daha fazla paketin indirilmesi çoğunlukla gereklidir.

Özellikle aşağıdaki paketleri inceleyin ve ihtiyacınız olan her şeyi indirin:

- donanımsal hata ve güvenlik çözümleri için CPU mikrokod güncellemeleri (amd-ucode veya intel-ucode),
- sistemde kullanılacak dosya sistemleri için kullanıcı alanı (user space) araçları, örneğin dosya sistemi oluşturmak ve fsck için
- eğer sistemde kullanılacaksa RAID veya LVM bölümlerine erişim için gerekli araçlar
- linux-firmware paketine dahil edilmemiş özel donanım yazılımları (ör. yerleşik ses için sof-firmware, Marvell kablosuz cihazları ve Broadcom kablosuz cihazlarına ait diğer donanım yazılımları için linux-firmware-marvell)
- ağ yapılandırması için gerekli araçlar (ör. bir ağ yöneticisi veya bağımsız bir DHCP istemcisi, Wi-Fi için doğrulama yazılımı veya mobil genişbant bağlantıları için ModemManager)
- yapılandırma dosyalarını konsol üzerinden düzenleyebilmek için bir konsol metin düzenleyicisi (ör. nano)
- man ve info sayfalarındaki dokümanlara ulaşabilmek için gerekli paketler: man-db, man-pages ve texinfo.

Nelerin gerekli olabileceği konusunda bir fikir edinmek için canlı sistemde bulunan paketlerin listesi packages.x86_64'de sıralanmıştır.

Daha fazla paket veya paket grubu indirmek için paketlerin isimlerini aşağıdaki pacstrap komutunun sonuna (aralara boşluk bırakarak) ekleyebilirsiniz veya yeni sisteme chroot yapılmışken pacman kullanarak indirebilirsiniz.

Örneğin, Linux çekirdeğini ve yaygın donanımların aygıt yazılımlarını içeren basit bir kurulum için:

    # pacstrap -K /mnt base linux linux-firmware

İpucu

- İstediğiniz sistem çekirdeği tercihinize göre linux paketi yerine başka bir çekirdek paketini kurabilirsiniz. Veya eğer kap/container (sanallaştırma) içine kurulum yapıyorsanız çekirdek yüklemeyebilirsiniz.
- Sanal makineye veya kap içerisine kurulum yaparken donanım yazılımlarını indirmeyebilirsiniz.
- pacstrap ile indirilecek olan ilk paket listesi, sadece sistemin açılabilmesi için gerekli olan paketleri gerektirmektedir. Geriye kalan tüm yazılımlar kurulum sonrasında indirilebilir veya değiştirilebilir.

### Fstab

İhtiyaç duyulan dosya sistemlerinin (önyükleme dizini için kullanılan `/boot` gibi) başlangıç aşamasında sisteme bağlanabilmesi için, kalıcı blok aygıt adlandırması kullanarak bir fstab dosyası oluşturun. Örneğin dosya sistemlerini UUID'si ile atfetmek için `-U` bayrağını kullanın:

    # genfstab -U /mnt >> /mnt/etc/fstab

Oluşturmuş olduğunuz `/mnt/etc/fstab` dosyasını kontrol edin ve bir hata söz konusu ise tercih ettiğiniz metin editörü ile düzenleyin.

### Yeni sisteme giriş (Chroot)

Yeni sistem ortamı ve sonraki aşamalarda yapılandırma dosyaları ile, sanki sistemi önyüklemişcesine direkt olarak etkileşime geçebilmek için yeni sistem köküne geçiş yapın:

    # arch-chroot /mnt

Not hostnamectl(1), localectl(1) ve timedatectl(1) gibi bazı systemd araçları, aktif dbus bağlantısına ihtiyaç duydukları için chroot(1) içerisinde kullanılamaz.[2]

### Zaman

Kolaylık sağlaması için (örneğin doğru yerel saati göstermek veya Yaz Saati uygulamasını kullanmak) zaman dilimini ayarlayın:

    # ln -sf /usr/share/zoneinfo/Europe/Istanbul /etc/localtime

`/etc/adjtime` dosyasını oluşturmak için hwclock(8) komutunu çalıştırın:

    # hwclock --systohc

Bu komut donanım saatinizin UTC yani Eşgüdümlü Evrensel Zaman'a ayarlı olduğunu varsayar. Detaylar için System time#Time standard sayfasına bakabilirsiniz.

Saatte kaymaları önlemek ve sistem zamanınızın doğru olduğundan emin olmak için systemd-timesyncd gibi bir Ağ Zaman Protokolü (NTP) kullanarak zaman senkronizasyonunu ayarlayın.

### Yerelleştirme

Doğru bölge ve dil formatını kullanmak için (tarihler, para birimi, ondalık ayırıcısı gibi), tercih ettiğiniz düzenleyici ile `/etc/locale.gen` dosyasını açın ve kullanacağınız UTF-8 yerel bölge ifadelerini yorum satırından çıkarın. Ardından sistem yerelleştirme ayarlarını şu komut ile oluşturun:

    # locale-gen

locale.conf(5) dosyasını oluşturun ve LANG değişkenini gereğince tanımlayın:

    /etc/locale.conf

    LANG=tr_TR.UTF-8

Klavye düzenini değiştirmişseniz, vconsole.conf(5) dosyasını düzenleyerek bu düzeni kalıcı hâle getirebilirsiniz:

    /etc/vconsole.conf

    KEYMAP=trq

### Ağ yapılandırması

Bilgisayarınıza kalıcı ve tanımlayıcı bir isim vermek için (özellikle ağa bağlı bir ortamda kullanışlıdır) bir hostname dosyası oluşturun.

    /etc/hostname

    bilgisayar_adiniz

İpucu Bilgisayar adını nasıl seçeceğiniz konusunda öneri için, RFC 1178 sayfasına bakın. hostname(7)'de de açıklandığı gibi, yalnızca küçük harf `a` ila `z`, `0` ila `9` ve `-` kullanılmalı, 1 ila 63 karakter içermeli ve `-` ile başlamamalıdır.

Yeni kurmuş olduğunuz ortam için ağ ayarlarını tamamlayın. Örneğin eğer pacstrap sırasında yüklememişseniz uygun ağ yönetim yazılımlarını yükleyebilir, eğer gerekliyse yapılandırabilir ve önyükleme sonrasında çalışması için ilgili systemd birimini başlatabilirsiniz.

### Initramfs

Yeni initramfs oluşturmak genellikle gerekli değildir çünkü pacstrap ile sistem çekirdeği yüklenirken mkinitcpio çalıştırılır ve initramfs oluşturulur.

Sisteminiz LVM, sistem şifrelemesi ve RAID içeriyor ise, mkinitcpio.conf(5) dosyasını düzenleyin ve initramfs imajını tekrar oluşturun. Eğer varsayılan konsol tuşeşlemini değiştirdiyseniz, sadece initramfs'in tekrar oluşturulması gereklidir:

    # mkinitcpio -P

### Kök şifresi

Sistem yönetimine dair işlemleri gerçekleştirebilmek için kök kullanıcısı için güvenli bir şifre belirleyin:

    # passwd

### Önyükleyici

Bölümlendirme şemanıza uygulanabilir olan bir önyükleyici seçin ve kurun. İlgili açıklamaları ve karşılaştırma tablosuna erişmek ve seçiminizi yapmak için Arch boot process#Boot loader makalesine göz atın, sonrasında seçiminize ait sayfaya gidip kurulum yönergelerini takip edin.

## Yeniden başlatma

Chroot ortamından `exit` komutu veya `Ctrl+d` tuş kombinasyonu ile çıkın.

Tercihen tüm disk bölümlerinin bağlantısını, `umount -R /mnt` komutu ile kesebilirsiniz. Bu şekilde hâlen "meşgul" bir disk bölümü varsa haberdar olabilir ve fuser(1) ile sebebini saptayabilirsiniz.

Son olarak bilgisayarınızı `reboot` komutu ile yeniden başlatın: canlı sisteme bağlı kalmış bir disk bölümü varsa bağlantısı systemd tarafından otomatik olarak kesilecektir. Kurulum diskini çıkarmayı unutmayın, ve ardından yeni sisteminize kök kullanıcısı olarak giriş yapın.

## Kurulum sonrası

Sistem yönetimi için yönergeleri ve kurulum sonrası yapılması gerekenler için hazırlanmış öğreticileri Genel öneriler sayfasında bulabilirsiniz. (Çizgesel (Graphical) kullanıcı arabirimi (GUI) ayarlamak, sınırlı yetkiye sahip kullanıcı oluşturmak gibi)

İlgilenebileceğiniz uygulamaların listesi için Uygulamalar listesi'ne göz atın.

Category:

- Installation process (Türkçe)

Installation guide (Türkçe)
Add topic